εργοθεραπεια

ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ

Εργοθεραπεία: Τι είναι;

Εργοθεραπεία είναι η χρήση της σκόπιμης δραστηριότητας σε άτομα που η λειτουργικότητα τους έχει περιορισθεί, είτε από σωματικό τραυματισμό (κινητικές διαταραχές) είτε από ψυχοκοινωνική δυσλειτουργία, αναπτυξιακές ή μαθησιακές δυσκολίες, με σκοπό την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ανεξαρτητοποίηση, την πρόληψη των δυσκολιών και την προαγωγή της υγείας. Αν το άτομο παρουσιάζει διαταραχές σε έναν ή περισσότερους από τους τομείς που αναλύονται παρακάτω τότε χρήζει παρέμβασης από εργοθεραπευτή.
εργοθεραπεια

Εργοθεραπεία και λεπτή κινητικότητα:

Η λεπτή κινητικότητα αφορά τους λεπτούς χειρισμούς των δακτύλων-χεριών, τις γραφοκινητικές δεξιότητες, την λαβή και τον έλεγχο του μολυβιού, τον έλεγχο του καρπού και του βραχίονα, την λαβή και χρήση του ψαλιδιού. Μέσω της εργοθεραπείας και εξατομικευμένων δραστηριοτήτων οι δυσκολίες αυτές εξαλείφονται και η καθημερινότητα του ατόμου γίνεται άκρως λειτουργική.

Εργοθεραπεία και αδρή κινητικότητα:

Η αδρή κινητικότητα αφορά την ικανότητα του ατόμου να εκτελεί δραστηριότητες που ενεργοποιούν μεγάλες μυϊκές ομάδες όπως βάδιση ή τρέξιμο, π.χ. να πετάει/πιάνει την μπάλα, την ισορροπία, τον κινητικό συντονισμό και την εφαρμογή εναλλασσόμενων κινητικών εντολών. Ο εργοθεραπευτής με την χρήση ειδικού εξοπλισμού παρεμβαίνει στις διαταραχές αδρής κινητικότητας δίνοντας πάντα οδηγίες εφαρμογής τους και στη καθημερινότητα του ατόμου με την βοήθεια των οικείων του.

Πότε χρειάζεται ένα παιδί εργοθεραπεία;

Οι πρώτες ενδείξεις που μπορεί να προβληματίσουν έναν γονέα είναι όταν το παιδί του είναι  κάπως αδέξιο,  δυσκολεύεται να παραμείνει σε μια δραστηριότητα,  δυσκολεύεται στη συναναστροφή με άλλα παιδιά,  δυσκολεύεται στην αυτοεξυπηρέτησή του ή στο να εκτελέσει κάποιες βασικές καθημερινές ρουτίνες π.χ. το πλύσιμο χεριών,

Όταν έχουμε τις παραπάνω ενδείξεις καλό θα είναι να γίνεται μια εργοθεραπευτική αξιολόγηση.

Ο Αμερικανικός Σύλλογος Εργοθεραπευτών, προτείνει την επίσκεψη σε έναν  Εργοθεραπευτή εάν:

  • Το παιδί παρουσιάζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη λόγου και ομιλίας.
  • Η ομιλία του είναι δυσκατάληπτη ή/και δεν αρθρώνει σωστά.
  • Δεν επιλέγει να παίξει με παιχνίδια της ηλικίας του.
  • “Καταστρέφει” συχνά τα παιχνίδια του.
  • Επιλέγει να παίζει με παιδιά μικρότερης ηλικίας και όχι με συνομήλικους.
  • Έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση.
  • Είναι υπερκινητικό.
  • Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί.
  • Είναι πολύ ήσυχο, απομονωμένο ή παθητικό.
  • Παρουσιάζει δυσκολίες στον ύπνο.
  • Παρουσιάζει δυσκολίες στο φαγητό, είναι επιλεκτικό, λερώνεται υπερβολικά.
  • Παρουσιάζει δυσκολίες στην αυτοεξυπηρέτηση.
  • Αντιδρά στο μπάνιο, στο κόψιμο των νυχιών ή στο κούρεμα των μαλλιών.
  • Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές.
  • Το ενοχλούν οσμές, γεύσεις, θόρυβοι ή αγγίγματα.
  • Έχει ασθενή μυϊκό τόνο (δείχνει αδύναμο).
  • Είναι αδέξιο κατά την κίνηση στο χώρο με το σώμα του.
  • Σκοντάφτει πάνω σε άλλους ή σε έπιπλα ή/ και πέφτει συχνά.
  • Δυσκολεύεται να υπολογίσει καλά τη θέση του σώματός του στον χώρο με αποτέλεσμα να χτυπά.
  • Δεν του αρέσουν δραστηριότητες με έντονη κίνηση όπως να χοροπηδάει ή να κάνει κούνια.
  • Δεν θέλει να πηγαίνει στην παιδική χαρά.
  • Χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να μάθει καινούρια πράγματα.
  • Έχει δυσκολία να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να ολοκληρώσει ένα παζλ, να κόψει με το ψαλίδι.
  • Γράφει με λάθος φορά τα γράμματα και τους αριθμούς, δεν αφήνει διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων όταν γράφει.
  • Δεν κάνει ευανάγνωστα γράμματα.
  • Κουράζεται εύκολα και δεν μπορεί να ολοκληρώσει τις σχολικές υποχρεώσεις του.
  • Έχει δυσκολία να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες.

(Πηγή : American Occupational Therapy Association)

 

Πως βοηθάει το παιδί η εργοθεραπεία;

Ένας Εργοθεραπευτής μέσω του παιχνιδιού και άλλων δραστηριοτήτων αξιολογεί και μετέπειτα παρεμβαίνει στις δυσκολίες κάθε παιδιού. Δημιουργεί εξατομικευμένες δραστηριότητες ώστε να το βοηθήσει να αναπτύξει δεξιότητες όπως την λεπτή και την αδρή κινητικότητα, τις  γνωστικές και αντιληπτικές του δεξιότητες κλπ.  Απώτερος στόχος του είναι να βοηθήσει το παιδί να είναι λειτουργικό και ανεξάρτητο στις δραστηριότητες καθημερινής ζωής. Τα παιχνίδια που χρησιμοποιεί είναι κάθε τύπου: κινητικά, κατασκευαστικά, λεπτών χειρισμών, ενίσχυσης του συμβολικού παιχνιδιού, παιχνίδια με κανόνες κ.α. Ο εργοθεραπευτής σε συνδυασμό πάντα με τη χρήση επιστημονικών μεθόδων και προσεγγίσεων αλλά και με τον κατάλληλο εξοπλισμό,  ενισχύει όλες τις δεξιότητες που μπορεί να έχει ανάγκη ένα παιδί και βελτιώνει και αξιοποιεί τις ικανότητες του για την βέλτιστη απόδοση του στο σπίτι και στο σχολείο.

 

Ποιοι είναι οι στόχοι της εργοθεραπείας;

Η εργοθεραπεία είναι μία επιστήμη που σαν στόχο έχει:

  • Να συμβάλλει στον εντοπισμό και την διερεύνηση των αδυναμιών του παιδιού (π.χ ικανότητες οι οποίες δεν έχουν αναπτυχθεί ή δεν συμβαδίζουν με την ηλικία του) πριν αυτές παγιωθούν και δυσκολέψουν το παιδί στην καθημερινότητά του.
  • Να βοηθήσει το παιδί έγκαιρα ώστε να ενταχθεί στο σχολείο με όσο το δυνατόν λιγότερες δυσκολίες.
  • Να παρέμβει με εξατομικευμένες δραστηριότητες για την ανάπτυξη της αδρής και λεπτής κινητικότητας, την μυϊκή ενδυνάμωση, τον χωρικο και χρονικό προσανατολισμό, την ανάπτυξη του παιχνιδιού κ.α
  • Να ενισχύσει το παιχνίδι του παιδιού ωστε να κατακτήσει βασικές έννοιες χώρου και χρόνου και να εμπλουτίσει το λεξιλόγιο του.
  • Να ξεπεράσει τις φοβίες του και να ενισχύσει την αυτοπεποίθηση του μέσα από την εκτέλεση ποικίλων δραστηριοτήτων.
  • Να αναπτύξει τις κοινωνικές του δεξιότητες να συμμετέχει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.
  • Πότε ένα παιδί χρειάζεται εργοθεραπευτική αξιολόγησή;
  • Θα ήταν καλό να απευθυνθείτε σε έναν εργοθεραπευτή για εργοθεραπευτική αξιολόγηση αν το παιδί σας παρουσιάζει κάτι από τα παρακάτω:
  • Δυσκολεύεται σε κινητικές ασκήσεις και ασκήσεις ισορροπίας, να σταθεί και να ακολουθήσει τη σειρά ή τον κύκλο, (ειδικότερα κατά τη βάδιση/τρέξιμο).
  • Επιλέγει σχεδόν πάντα το ίδιο κινητικό παιχνίδι και αποφεύγει να εμπλακεί σε άλλα που δεν γνωρίζει, με φόβο ότι θα χρειάζονται επιδέξιους κινητικούς χειρισμούς.
  • Δυσκολεύεται με παιχνίδια με την μπάλα.
  • Είναι αδέξιο και δυσκολεύεται να κινηθεί στο χώρο.
  • Σκοντάφτει ή πέφτει εύκολα κάτω.
  • Αποφεύγει τα παιχνίδια στη παιδική χαρά και δεν του αρέσει να κάνει κούνια. Προτιμά να μένει ως παρατηρητής χωρίς να συμμετέχει σε αυτά.
  • Έχει κακή στάση σώματος στην καρέκλα ή όταν κάθεται σε μη στηριζόμενη θέση, όπως π.χ. οκλαδόν, σε κύκλο κλπ.
  • Έχει δυσκολίες στη ζωγραγραφική και γενικότερα αποφεύγει τις δραστηριότητες που απαιτούν δεξιότητες λεπτής κινητικότητας, όπως γράψιμο, ζωγραφική και χρήση ψαλιδιού. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιεί με λάθος λαβή του μολυβιού ή να πιέζει περισσότερο ή λιγότερο από όσο πρέπει το μολύβι στο χαρτί.
  • Δυσκολεύεται στην κατασκευή πάζλ ή σε άλλου τύπου κατασκευές, όπως με τουβλάκια, ξύλινα εργαλεία, κλπ.
  • Έχει δυσκολίες στην οργάνωσή του χρόνου του και στη διαχείριση εννοιών του χρόνου.
  • Δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί.
  • Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς.
  • Είναι πολύ παθητικό, ήσυχο και αποτραβηγμένο.
  • Φαίνεται να ξεχνάει πράγματα που έχει μάθει.
  • Δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες.
  • Είναι παρορμητικό και υπερδραστήριο.
  • Δυσκολεύεται στις δραστηριότητες καθημερινής ζωής (ένδυση-απόδυση, σίτιση, μπάνιο, πλύσιμο δοντιών, αυτονομία στην τουαλέτα).
  • Έχει επιθετική συμπεριφορά
  • Έχει άγνοια κινδύνου, <<μπλέκει>> συχνά σε καταστάσεις επικίνδυνες, χωρίς να υπολογίζει την ασφάλειά τόσο του ίδιου όσο και των άλλων.
  • Έχει αισθητηριακές δυσκολίες.

Όλα τα παραπάνω αξιολογούνται πάντα σε συνάρτηση με τα αναπτυξιακά ορόσημα που αντιστοιχούν στην ηλικία του παιδιού.

 

 

Ποιοι είναι οι τομείς έργου στην εργοθεραπεία;

Οι τομείς με τους οποίους ασχολείται η εργοθεραπεία είναι:

  • Η αυτοεξυπηρέτηση και η ανεξαρτητοποίηση του ατόμου σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής όπως η σίτιση, η ένδυση, η υπόδηση η ασφάλεια,  η μετακίνηση, η προσωπική υγιεινή κλπ.
  • Η παραγωγικότητα του ατόμου και η εκτίμηση της ικανότητάς του στον τομέα της εργασίας. Για το παιδί η «εργασία» είναι το παιχνίδι και η μαθησιακή του εξέλιξη.
  • Η κινητικότητα του ατόμου, η αξιολόγηση κυρίως της ικανότητάς του να συντονίζει μέρη του σώματος (άνω και κάτω άκρων) λεπτής ή αδρής κινητικότητας.
  • Οι αισθητηριακές δεξιότητες του ατόμου όπου εκτιμάται η ικανότητά του στην αντίληψη που έχει με το σώμα του (σωματογνωσία) και το πώς αντιλαμβάνεται τη σχέση του σώματος του με τον χώρο (κιναισθησία). Η οπτική και η ακουστική αντίληψη του ατόμου και η στερεογνωσία (προσδιορισμός μεγέθους, υφής και σχήματος αντικειμένου).
  • Οι γνωστικές δεξιότητες του ατόμου όπου εκτιμάται η ικανότητά του στην αντίληψη, τη μνήμη, την προσοχή, τη συγκέντρωση, τη σκέψη, την επικοινωνία, την κριτική ικανότητα και άλλες νοητικές δεξιότητες που παίζουν πρωταρχικό ρόλο στη διαδικασία επεξεργασίας των γνωστικών πληροφοριών.
  • Η συμπεριφορά και η κοινωνικοποίηση του ατόμου έτσι ώστε να προσαρμόζει την συμπεριφορά του ανάλογα με το τι συμβαίνει. Να έχει αυτογνωσία, να συμμετέχει και να αλληλεπιδρά σε δυαδικές και ομαδικές σχέσεις τόσο με οικείους όσο και με αγνώστους). Να ακολουθεί κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς.

 

 

 Εργοθεραπεία και ασκήσεις

Οι εργοθεραπευτές κάνουν χρήση συγκεκριμένων τεχνικών και μεθόδων, στις οποίες έχουν πιστοποίηση, ώστε να βοηθήσουν τα παιδιά να πραγματοποιούν δραστηριότητες που ενισχύουν την ικανότητά τους τόσο στο να ανταπεξέρχονται στις ανάγκες της καθημερινής τους ζωής, όσο και στις ανάγκες του περιβάλλοντος τους.

Βασικό μέσο των εργοθεραπευτών είναι η χρήση της δραστηριότητας ως θεραπευτικό εργαλείο.  Το παιδί μέσα από οργανωμένα παιχνίδια που του παρουσιάζει ο εργοθεραπευτής, έρχεται σε επαφή με τον κόσμο γύρω του, με τα συναισθήματά του και άλλες βασικές έννοιες. Παράλληλα, αναπτύσσονται οι δεξιότητες μνήμης, προσοχής και λογικής σκέψης, οι προγραφικές δεξιότητες, η σωστή χρήση του γραφικού εργαλείου και του ψαλιδιού, ο οπτικοκινητικός συντονισμός, η ισορροπία, ο αμφίπλευρος συντονισμός του σώματος, οι επικοινωνιακές δεξιότητες, η αύξηση της αυτοπεποίθησης του παιδιού, η αντίληψη, του χώρου και του χρόνου αλλά και η αυτοεξυπηρέτηση.

Ενδεικτικά, η λεπτή κινητικότητα συμπεριλαμβάνει τις γραφοκινητικές ασκήσεις, ασκήσεις δεξιότητας, χρωματισμό σε πλαίσιο, ζωγραφική, πέρασμα κορδονιού από χάντρες, διάφορες κατασκευές με σκοπό να μπορέσει το παιδί να εξασκήσει το συντονισμό των χεριών του και να μπορέσει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σχολικού αλλά και του οικογενειακού του περιβάλλοντος.

Η αδρή κινητικότητα από την άλλη, συμπεριλαμβάνει όλες τις κινητικές δεξιότητες, όπως ασκήσεις ισορροπίας, παιχνίδια με την μπάλα με τα χέρια και τα πόδια, ρίψη μπάλας σε στόχο και υποδοχή της, παιχνίδια με ρακέτα και μπάλα ή μπαλόνι, άλματα κ.α. με στόχο να μπορεί το παιδί να γίνει μέλος μιας ομάδας μέσω του παιχνιδιού, να δυναμώσει και να ισχυροποιηθεί η αυτοπεποίθησή του.

Ο χώρος της εργοθεραπείας έχει πλούσιο εξοπλισμό ώστε ένας εργοθεραπευτής να μπορέσει με ποικίλα μέσα να βοηθήσει το παιδί σε όλες εκείνες τις δεξιότητες που έχει ανάγκη. Ο εργοθεραπευτής θέτει του στόχους και δουλεύει με το παιδί θέτοντας την σωστή ιεραρχία των δραστηριοτήτων.

 

Εργοθεραπεία και οπτικοκινητικός συντονισμός:

Ο οπτικοκινητικός συντονισμός είναι η ικανότητα του ατόμου να χρησιμοποιεί ταυτόχρονα τα μάτια και τα χέρια του. Η δεξιότητα αυτή βοηθάει μετέπειτα το παιδί στο γράψιμο. Στις συνεδρίες εργοθεραπείας πραγματοποιούνται δραστηριότητες ενίσχυσης του οπτικοκινητικού συντονισμού π.χ. παιχνίδι με στόχο, λαβύρινθο κ.α.

Εργοθεραπέια και οπτικοχωρική αντίληψη:

Διαταραχές στην οπτικοχωρική αντίληψη έχουν να κάνουν με δυσκολίες στην οργάνωση των οπτικών πληροφοριών σε πρότυπα με νόημα π.χ. παζλ και στην εμπέδωση των αλλαγών που συμβαίνουν καθώς τα αντικείμενα περιστρέφονται ή κινούνται στο χώρο. Η δεξιότητα αυτή βελτιώνεται μέσω της εργοθεραπείας.

Εργοθεραπεία και γνωστικός και αντιληπτικός τομέας:

Δυσκολίες που έχουν να κάνουν με φτωχή οπτική, ακουστική και λεκτική μνήμη, αντίληψης των χρωμάτων και σχημάτων αλλά και της χρήσης καθημερινών αντικειμένων. Επίσης, δυσκολίες που αφορούν τον χωρικό και χρονικό προσανατολισμό, την οπτική αντίληψη, την κατάκτηση δεξιοτήτων και την οργάνωση της λογικής σκέψης άπτονται εργοθεραπευτικής παρέμβασης.

Δραστηριότητες καθημερινής ζωής:

Οι δραστηριότητες καθημερινής ζωής αφορούν την αυτόνομη ένδυση-απόδυση , τη σίτιση, την αυτοεξυπηρέτηση, την κοινωνικοποίηση-αυτονομία (σε διαφορετικά περιβάλλοντα,) και την διαχείριση χρημάτων. Ο εργοθεραπευτής μέσω εξατομικευμένων δραστηριοτήτων βοηθά στην αυτονομία του ατόμου τόσο στον χώρο της συνεδρίας όσο και με πραγματοποίηση εξωτερικών προγραμμάτων.

ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Κοινωνικές δεξιότητες:

Πρόκειται για δεξιότητες συνεργασίας, την ανάπτυξη της αυτοαντίληψης και της αυτοεκτίμησης, την ικανότητα συγκέντρωσης και προσοχής και την ικανότητα ακολουθίας εντολών. Οι δεξιότητες αυτές αναπτύσσονται στις ατομικές συνεδρίες με τον εργοθεραπευτή αλλά και στις ομάδες παιδιών που πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τον ψυχολόγο. Για τις πιο μικρές ηλικίες πραγματοποιούνται ομάδες βασισμένες στη μέθοδο sherborne.

Εργοθεραπεία και αισθητηριακή ολοκλήρωση:

Διαταραχές αισθητηριακής επεξεργασίας και αισθητηριακής ολοκλήρωσης επηρεάζουν την κινητική μάθηση, τη σχολική απόδοση, την προσοχή και τη συμπεριφορά. Ο πιστοποιημένος εργοθεραπευτής αξιολογεί και παρεμβαίνει με την χρήση εξειδικευμένου εξοπλισμού στον χώρο μας.

Μπορείτε να ενημερωθείτε πιο αναλυτικά για τα αναπτυξιακά ορόσημα στους παραπάνω τομείς από την κλίμακα τυπικής ανάπτυξης ώστε να δείτε κατά προσέγγιση τι θα έπρεπε να έχει κατακτήσει το παίδί σας σύμφωνα με την ηλικία του.

Δείτε στο παρακάτω video στιγμές από τις συνεδρίες εργοθεραπείας:

Δραστηριότητες:

Ο εργοθεραπευτής μέσω της αξιολόγησης του ατόμου αναπτύσσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα παρέμβασης σύμφωνα με τις δυσκολίες του με στόχο το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Δίνοντας βάση σε όλες τις απαραίτητες, για την καθημερινή ζωή του ατόμου, δραστηριότητες, δουλεύει με άτομα όλων των ηλικιών που παρουσιάζουν διαταραχές στην εκτέλεση των δραστηριοτήτων αυτών και τα περιορίζουν κοινωνικά.

Πιο συγκεκριμένα, ο ειδικός έχει την ικανότητα και τις γνώσεις να αξιολογεί με ποικίλα μέσα (παρατήρηση, δοκιμασίες, σταθμισμένα και μη test κλπ) τις ικανότητες και τις δυσκολίες που παρουσιάζει το άτομο αλλά και να εντοπίζει τους παράγοντες που οδηγούν στις δυσκολίες αυτές. Έπειτα να θέτει στόχους, μακροπρόθεσμους και βραχυπρόθεσμους, και να σχεδιάζει την παρέμβαση του ατόμου αξιοποιώντας τα δεδομένα της αξιολόγησης.

Κατά την έναρξη αλλά και την διάρκεια του θεραπευτικού προγράμματος διαβαθμίζει και προσαρμόζει τις δραστηριότητες και τα μέσα που χρησιμοποιεί. Προωθεί πάντα την ενεργητική συμμετοχή του θεραπευμένου και την γενίκευση όσων κατακτά σε διάφορα περιβάλλοντα.

Στο κέντρο μας πραγματοποιούνται όλες οι δραστηριότητες εργοθεραπείας με τη χρήση εξειδικευμένου υλικού από καταρτισμένους θεραπευτές. Δίδεται έντυπο υλικό σε κάθε συνεδρία αλλά συμβουλές πρακτικής εφαρμογής των δραστηριοτήτων στο σπίτι. 

Για το καλύτερο αποτέλεσμα της εργοθεραπείας σε ένα άτομο είναι βασικό να τηρείται η σταθερή παρακολούθηση του θεραπευτικού προγράμματος αλλά και να υπάρχει συμμετοχή/συνεργασία του περιβάλλοντος του ατόμου.

Εργοθεραπεία για παιδιά που δεν τρώνε.

Για παιδιά που θα χαρακτηρίζαμε «επιλεκτικά» στη σίτιση τους με περιορισμένο διατροφολόγιο ή με δυσκολίες στην στοματική επεξεργασία όπου μπορεί να παρουσιάζουν άρνηση στη χρήση των εργαλείων σίτισης ο εργοθεραπευτής είναι ο ειδικός όπου μπορεί να αξιολογήσει και να παρέμβει μέσω της αισθητηριακής ολοκλήρωσης.

 

Εργοθερπαπευτικά tips για τη μελέτη στο σπίτι

  • Δημιουργήστε ένα χώρο εργασίας στο σπίτι ο οποίος θα προορίζεται καθαρά για το διάβασμα. Ο χώρος θα πρέπει να είναι καθαρός από συγκεχυμένους και εξωτερικούς ήχους όπως η τηλεόραση, τα βιντεοπαιχνίδια, να είναι λιτός και όσο το δυνατόν απαλλαγμένος από οπτικά διασπαστικά ερεθίσματα. Το παιδί σας καλό είναι να κάθεται σε μία σταθερή καρέκλα χωρίς ροδάκια με τα πόδια του να ακουμπούν στο πάτωμα ή σε κάποιο υποπόδιο. Αυτή η δομημένη περιοχή περιορίζει τη διάσπαση της προσοχής και παρέχει ένα καλά οργανωμένο περιβάλλον για μελέτη.
  • Ο χώρος της μελέτης θα πρέπει να είναι πάντα έτοιμος και τακτοποιημένος. Πάνω στο γραφείο τοποθετούνται μόνο τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη των μαθημάτων. Σε εμφανές σημείο πρέπει να είναι αναρτημένο, με μεγάλα και ευανάγνωστα γράμματα, το εβδομαδιαίο πρόγραμμα με τα μαθήματα του παιδιού.
  • Να έχετε μία σταθερή ώρα διαβάσματος. Είναι σημαντικό το παιδί να γνωρίζει ποια ώρα μέσα στην ημέρα θα διαβάζει, αλλά και να γνωρίζει πότε πλησιάζει η συγκεκριμένη ώρα. Θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε ένα σύστημα ειδοποιήσεων: ένα κλασσικό ξυπνητήρι ή μία από τις πολλές εφαρμογές που υπάρχουν πλέον για tablet ή κινητά, οι οποίες θα του υπενθυμίζουν πότε ξεκινά η μελέτη των μαθημάτων. Οι συσκευές υπενθύμισης πρέπει να ρυθμίζονται, έτσι ώστε να ειδοποιούν το παιδί 5-10 λεπτά πριν.
  • Αναπτύξτε ένα σύστημα διαβάσματος που θα ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες του παιδιού σας. Σκεφτείτε τις αισθητηριακές του ανάγκες ή τις αποσπάσεις της προσοχής (όπως η πείνα, η κόπωση ή ο θόρυβος) καθώς επίσης και τις συνήθειες ή τις προτιμήσεις του για να αποφασίσετε τον καλύτερο χρόνο για την ολοκλήρωση των εργασιών. Κάποια παιδιά δουλεύουν καλύτερα πριν το δείπνο και άλλα χρειάζονται ξεκούραση κατά την επιστροφή από το σχολείο, πριν ξεκινήσουν με τις σχολικές τους εργασίες.
  • Δημιουργήστε ένα οπτικό πρόγραμμα. Σε έναν πίνακα ή σε ένα κομμάτι χαρτί αριθμήστε τα μαθήματα που έχει να κάνει για την επόμενη μέρα. Έτσι το παιδί θα ξέρει πότε θα τελειώσει. Αυτό θα το βοηθήσει να δομήσει οπτικά το διάβασμα του, θα το προσανατολίσει ως προς το χρόνο και θα ξέρει πότε θα τελειώσει. Είναι καλό να ξεκινάτε το διάβασμα του παιδιού με κάτι που το θεωρεί εύκολο, ώστε να ανεβαίνει η αυτοπεποίθηση του και να νιώθει καλύτερα με την απόδοση του. Στη συνέχεια θα βάζετε τα πιο δύσκολα ή χρονοβόρα και θα τελειώνετε με κάτι πάλι εύκολο για το παιδί, ώστε όταν τελειώνει το διάβασμα να του αφήνει μια ωραία αίσθηση ικανοποίησης και ευχαρίστησης.
  • Τοποθετήστε τα μαθήματα που έχει να κάνει στην αριστερή πλευρά του γραφείου ή στη δεξιά πλευρά (αν είναι αριστερόχειρας), με τη σειρά που έχετε αποφασίσει ότι θα γίνουν. Κάθε μάθημα που τελειώνει το τοποθετεί στη δεξιά πλευρά του γραφείου και στο τέλος τα βάζει μέσα στην τσάντα μου.
  • Κάντε συχνά και σύντομα διαλείμματα 5-10 λεπτών. Μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα, το παιδί θα δυσκολευτεί να επανέλθει σε αυτό που κάνει. Επιπλέον, τα διαλείμματα πρέπει να γίνονται στον χώρο μελέτης κι όχι αλλού, γιατί διαφορετικά θα δυσκολευτείτε να κάνετε το παιδί σας να επιστρέψει στον χώρο μελέτης. Λίγο πριν τελειώσει το διάλειμμα, να ειδοποιείται το παιδί, ώστε να ξέρει σε πόση ώρα πρέπει να ξαναγυρίσει στη μελέτη.
  • Είναι πολύ σημαντικό μέχρι να αυτονομηθεί το παιδί να έχει ένα συγκεκριμένο άτομο που θα το διαβάζει. Αυτό γιατί το κάθε άτομο έχει διαφορετικές αντοχές, διαφορετική χημεία με το παιδί και διαφορετική επεξήγηση στο μαθησιακό κομμάτι.
  • Χρησιμοποιήστε τετράδια και υλικά διαφορετικών χρωμάτων. Κάθε μάθημα πρέπει να έχει το δικό του τετράδιο με συγκεκριμένο χρώμα. Το χρώμα του τετραδίου μπορεί να κολληθεί και στο εξώφυλλο του βιβλίου, ώστε το παιδί να τα έχει πάντα μαζί και να μην μπερδεύεται.
  • Αν μια εργασία δυσκολεύει το παιδί, μπορείτε να τη <<σπάσετε>> σε μικρότερα βήματα, τα οποία ανταποκρίνονται στις δυνατότητές του. Μια δύσκολη και απαιτητική εργασία μπορεί να κάνει το παιδί να βαρεθεί και να τα παρατήσει. Το ίδιο ισχύει και για τις φωτοτυπίες. Χωρίστε τις εργασίες του σε μικρότερα μέρη που δεν κουράζουν και δεν αγχώνουν το παιδί.

 

Εργοθεραπεία-τιμές:

Το κόστος κάθε συνεδρίας ξεκινά από 15 ευρώ (για ομάδες παιδιών) και για τις ατομικές συνεδρίες διαμορφώνεται ανάλογα με το θεραπευτικό πρόγραμμα που θα ακολουθηθεί.

Διαβάστε περισσότερα για τις τιμές μας εδώ.


Επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες…

ή απλά τηλεφωνήστε μας στο τηλέφωνο: 697 8896 342

 


* Ευχαριστούμε την εργοθεραπεύτρια Κιουρκτσή Έφη για τη συνεισφορά της στη συγγραφή αυτού του κειμένου.  

stirixisplus – ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ – ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ – ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ – ΑΘΗΝΑ